Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FİCA: | Birdenbire, ansızın. |
| FİCAC: | İki dağ arasında geniş yol. (Bak: Fecc) |
| FİCACEN SÜBÜLÂ: | Turuk-u vâsia, geniş yollar. |
| İçerisinde 'FİCA' geçenler | |
| FECACE (FİCÂCE): | Çiğlik, hamlık. |
| FİCAC: | İki dağ arasında geniş yol. (Bak: Fecc) |
| FİCACEN SÜBÜLÂ: | Turuk-u vâsia, geniş yollar. |
| İNFİCAR: | Tan yeri ağarma. Fecir sökme. * Tohumun yerde çatlaması. * Suyun, yerden kaynayıp çıkması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FİCAC : | İki dağ arasında geniş yol. (Bak: Fecc) |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |