Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FİRİŞTE: | (C.: Firiştegân) f. Mâsum, suçsuz, günahsız. Melek. Mc: İyi huylu kimse. |
| FİRİŞTE-SIFAT: | f. İyi huylu kimse, huy ve tabiatça melek gibi olan. |
| İçerisinde 'FİRİŞTE' geçenler | |
| FİRİŞTE-SIFAT: | f. İyi huylu kimse, huy ve tabiatça melek gibi olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FİRİŞTE-SIFAT : | f. İyi huylu kimse, huy ve tabiatça melek gibi olan. |
| FİRİB : | f. Aldatıcı, aldatan, kandıran manasında birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Dil-firib $ : Gönül aldatan. Nazar-firib $ : Göz aldatan. |
| FİRAD : | (Ferd. C.) Fertler, kişiler. |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |