| Kelime | Anlam |
|---|
| FİRAŞ: | Döşek. Yatak. Yere serilen şey. Minder. şilte. |
| FİRAŞ-I İSTİRAHAT: | Rahat döşeği. |
| FİRAŞ-I KAVÎ: | Fık: Evli kadının firaşı mânâsına gelir bir tabirdir. (Bununla bilâdavet neseb sabit olup, nefy ile neseb nefy olunmayıp, lâkin laan ile nefy olunur.) (O.T.D.S.) |
| FİRAŞ-I MÜTEVASSIT: | Fık: Ümmü veledin firaşı mânâsına gelen bir tabirdir. Firaş-ı mütevassıtta bilâ davet neseb sahih olmaz. |
| FİRAŞ-I SAHİH: | Fık: Nikâh ve mülk-i yemine müstenid bulunan istifraş. Mülk-i yemin, bir kimsenin temellükünde bulunan cariye demektir. Binaenaleyh bu iki şarta dayanan istifraştan, meydana gelecek çocuk, varis addolunur. Ancak, cariyeyi istifraşta husule gelen çocuğun kendisinden olduğunu müstefrişin söylemesi lâzım gelirdi. (O.T.D.S.) |
| FİRAŞ-I ZAİF: | Fık: Cariyenin firaşı. (Bununla neseb sâbit olur) (O.T.D.S.) |
| FİRAŞİYET: | Karılık.
Fık: Birisinin karısı oluş. Zevciyet. |
| İçerisinde 'FİRAŞ' geçenler |
|---|
| FİRAŞ-I İSTİRAHAT: | Rahat döşeği. |
| FİRAŞ-I KAVÎ: | Fık: Evli kadının firaşı mânâsına gelir bir tabirdir. (Bununla bilâdavet neseb sabit olup, nefy ile neseb nefy olunmayıp, lâkin laan ile nefy olunur.) (O.T.D.S.) |
| FİRAŞ-I MÜTEVASSIT: | Fık: Ümmü veledin firaşı mânâsına gelen bir tabirdir. Firaş-ı mütevassıtta bilâ davet neseb sahih olmaz. |
| FİRAŞ-I SAHİH: | Fık: Nikâh ve mülk-i yemine müstenid bulunan istifraş. Mülk-i yemin, bir kimsenin temellükünde bulunan cariye demektir. Binaenaleyh bu iki şarta dayanan istifraştan, meydana gelecek çocuk, varis addolunur. Ancak, cariyeyi istifraşta husule gelen çocuğun kendisinden olduğunu müstefrişin söylemesi lâzım gelirdi. (O.T.D.S.) |
| FİRAŞ-I ZAİF: | Fık: Cariyenin firaşı. (Bununla neseb sâbit olur) (O.T.D.S.) |
| FİRAŞİYET: | Karılık. * Fık: Birisinin karısı oluş. Zevciyet. |
| HEM-FİRAŞ: | f. Zevce. Karı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| FİRAŞ-I İSTİRAHAT : | Rahat döşeği. |
| FİRAD : | (Ferd. C.) Fertler, kişiler. |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |