Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FİRAZ: | Ayrılmak. |
| FİRAZ: | f. Yukarı, yüksek. Çıkış, yokuş. Kaldıran, yükselten, yücelten. |
| FİRAZÎ: | f. Yukarılık, yükseklik. |
| FİRAZ: | Geniş, vâsi. Irmak ağzı. Sokak ağzı. Elbise. |
| İçerisinde 'FİRAZ' geçenler | |
| FİRAZÎ: | f. Yukarılık, yükseklik. |
| İNFİRAZ: | Bulunmama, kalmama, münferiz olma. |
| NİŞİB Ü FİRAZ: | İniş ve yokuş. |
| SERFİRAZ: | f. Başını yukarı kaldıran, yükselten. Benzerlerinden üstün olan. |
| SERFİRAZÎ: | f. Serfirazlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FİRAZÎ : | f. Yukarılık, yükseklik. |
| FİRAD : | (Ferd. C.) Fertler, kişiler. |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |