Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FA'AL: | (Mübalâgalı ism-i fâil) Çok işleyen ve çalışan. Durmayıp işleyen. Çalışkan. Devamlı iş yapan. |
| FA'ALÂNE: | f. Hiç durmazcasına çalışarak. Daima çalışır surette. |
| FA'ALİYET: | İş görmek, çalışmak. Boş durmayış. |
| FA'ALÜN LİMA-YÜRİD: | "Kayyumiyet sırrıyla ve faaliyet-i daimesiyle her an istediğini istediği gibi yapar." meâlinde bir âyettir. |
| İçerisinde 'FA'AL' geçenler | |
| İçerisinde 'FA'AL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |