Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FACİR: | Haktan sapan. Haram ve günaha dalmış kötü insan. Günah işleyen. (Bak: Fecir) |
| FACİRE: | Kötü hayata alışmış, ahlâksız kadın. Günahkâr. |
| İçerisinde 'FACİR' geçenler | |
| FACİRE: | Kötü hayata alışmış, ahlâksız kadın. Günahkâr. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FACİRE : | Kötü hayata alışmış, ahlâksız kadın. Günahkâr. |
| FACİ' : | (Fâcia) Büyük belâ. Musibet. Acıklı. Elem verici hâdise. (Dram) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |