Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAHİŞ: | Ahlâka uymaz ve terbiyesiz olan. Haddi tecavüz eden. Mübalâğalı. Çok bahil. Nekir ve yaramaz şey. |
| FAHİŞE: | Ahlâksız ve hayâsız kadın. Namusunu korumayan kadın. Allah'ın menettiği şey. Zâniye. Kahbe. |
| İçerisinde 'FAHİŞ' geçenler | |
| FAHİŞE: | Ahlâksız ve hayâsız kadın. Namusunu korumayan kadın. * Allah'ın menettiği şey. * Zâniye. Kahbe. |
| FARK-I FÂHİŞ: | Çok fazla, haddini çok aşan fark. |
| GABN-I FÂHİŞ: | Bir alışverişde veyahut ticari anlaşmada taraflardan birisinin nisbetsiz şekilde fazla aldanması. |
| HURUC-İ FÂHİŞ: | Haddini aşmak. * Büyük isyan hareketinde bulunmak. |
| HURUC-İ FÂHİŞ: | Haddini aşmak. * Büyük isyan hareketinde bulunmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAHİŞE : | Ahlâksız ve hayâsız kadın. Namusunu korumayan kadın. * Allah'ın menettiği şey. * Zâniye. Kahbe. |
| FAHİM : | Akıllı. Anlayışlı. |
| FAHAMET : | (Fehâmet) Büyüklük. Kadr ü şânı yüksek. (Eskiden büyük zatlara veya sadrazamlara karşı kullanılan hitab şekli idi. Fehametli Sultânım... gibi) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |