Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAHİM: | Akıllı. Anlayışlı. |
| FAHİM: | (Fahm. dan) İtibâr ve nüfuz sâhibi olan, büyük zât. |
| FAHİMÂNE: | f. İtibar ve nüfuz sahibi kimseye yakışır şekilde, fahim olana yakışacak surette. |
| İçerisinde 'FAHİM' geçenler | |
| EFAHİM: | (Efhâm. C.) Büyük zatlar. Pek büyük, muhterem kimseler. |
| FAHİMÂNE: | f. İtibar ve nüfuz sahibi kimseye yakışır şekilde, fahim olana yakışacak surette. |
| HÂMIZ-I FAHİM: | Kim: Karbonik asit. |
| MEFAHİM: | Mefhumlar. Anlaşılan şeyler. Anlaşılan mânâ ve mefhumlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAHİMÂNE : | f. İtibar ve nüfuz sahibi kimseye yakışır şekilde, fahim olana yakışacak surette. |
| FAHAMET : | (Fehâmet) Büyüklük. Kadr ü şânı yüksek. (Eskiden büyük zatlara veya sadrazamlara karşı kullanılan hitab şekli idi. Fehametli Sultânım... gibi) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |