Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAHHAM: | Kömürcü. |
| İçerisinde 'FAHHAM' geçenler | |
| METBU-U MÜFAHHAM: | Hükümdar. Padişah. |
| MUFAHHAM: | Büyüklük kazanmış, kerem sahibi, itibarlı, azim, büyük. |
| MUFAHHAM: | (Fahm. dan) Kömürleşmiş, kömür halini almış. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAHHAR : | Çok öğünen. Çok iftihar eden. Fahur. * Çanak, Çömlek. Toprak testi. |
| FAHH : | Ağ, kapan, tuzak. |
| FAHAMET : | (Fehâmet) Büyüklük. Kadr ü şânı yüksek. (Eskiden büyük zatlara veya sadrazamlara karşı kullanılan hitab şekli idi. Fehametli Sultânım... gibi) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |