Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAHL: | İleri gelen. Üstün. Hatırı sayılır adam. Erkek. (hayvan) Aygır. Beyitler, hadis-i şerifler, rivâyetler anlatan kimse. |
| FAHL: | Yavaşlık, hilm. |
| İçerisinde 'FAHL' geçenler | |
| İçerisinde 'FAHL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAHAMET : | (Fehâmet) Büyüklük. Kadr ü şânı yüksek. (Eskiden büyük zatlara veya sadrazamlara karşı kullanılan hitab şekli idi. Fehametli Sultânım... gibi) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |