Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAHMİYYET: | Karbonat. Kömürleşmiş olan şey. |
| İçerisinde 'FAHMİYYET' geçenler | |
| İçerisinde 'FAHMİYYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAHMÎ : | (Fahmiyye) Kömürümsü, kömürle alâkalı. |
| FAHM : | Büyük, kebir, ulu. |
| FAHAMET : | (Fehâmet) Büyüklük. Kadr ü şânı yüksek. (Eskiden büyük zatlara veya sadrazamlara karşı kullanılan hitab şekli idi. Fehametli Sultânım... gibi) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |