Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAHUR: | Çok övünen, çok iftihar eden. Mütekebbir. Tekebbür ve taazzum edici. |
| FAHUR: | Bir fesliğen cinsi. |
| FAHURANE: | f. Kendini beğenerek. Kendini medhederek. Çok övünerek. |
| İçerisinde 'FAHUR' geçenler | |
| FAHURANE: | f. Kendini beğenerek. Kendini medhederek. Çok övünerek. |
| FERİH FAHUR: | Sevinçli olarak, iftihar ederek. |
| TEFAHUR: | Fahirlenmek. İftihar etmek. Kendini iyi görüp, kusurdan gaflet etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAHURANE : | f. Kendini beğenerek. Kendini medhederek. Çok övünerek. |
| FAHAMET : | (Fehâmet) Büyüklük. Kadr ü şânı yüksek. (Eskiden büyük zatlara veya sadrazamlara karşı kullanılan hitab şekli idi. Fehametli Sultânım... gibi) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |