| Kelime | Anlam |
|---|
| FAKAT: | ("Fa" ile "kat" dan müteşekkil) Hemen, yalnız, ancak, yeter, bes, gerçi, her ne kadar, lâkin, ammâ. |
| İçerisinde 'FAKAT' geçenler |
|---|
| ADEM-İ MUVAFAKAT: | Râzı olmayış, muvâfakat etmeme. |
| İFAKAT: | (Fevk. den) İyileşme, hastalıktan kalkma. Hastalıktan kurtulup tamamen iyileşinceye kadar aradan geçen zaman. * Ayılma. Sarhoşluk veya baygınlıktan kurtulma. |
| İFAKAT-PEZİR: | f. İyileşmesi mümkün, iyileşebilir. |
| İFAKAT-YÂB: | f. İfakat bulucu, iyileşen. |
| İFAKAT-YAFT: | f. Sıhhat bulan, iyileşen, hastalıktan kalkan. |
| İTTİFAKAT: | (İttifak. C.) İttifaklar, sözleşmeler, ittihadlar. |
| MURAFAKAT: | Beraberlik, arkadaşlık. |
| MUVAFAKAT: | Uygunluk. Uymak. Anlaşmak. Karşılıklı anlaşma. Râzı olma. Müsâade. |
| MUVAFAKAT-I TARAFEYN: | İki tarafın râzı olması. |
| NAFAKAT: | (Nafaka. C.) Nafakalar. |
| REFAKAT: | Arkadaşlık, beraberlik. |
| ŞEFAKAT: | Şefkat, acıyarak şefkatle sevmek. Karşılık istemeden merhamet edip acımak, sevmek. |
| ŞEFAKAT-I ÜBÜVVET: | Babalık şefkati. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| FÂKA(T) : | Zaruret, ihtiyaç. Yoksulluk, fakirlik. |
| FAK' (FIK') : | (C: Fıkıa) Bir cins beyaz yumuşak mantar. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |