Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAL: | Uğur. Baht. Tali'. (Bak: Tefe'ül) |
| FAL-İ HAYR: | İyi alâmet ve işaret. Uğur. |
| FALAK: | Tomruk. Falaka. Sabah aydınlığı. |
| FALAKA: | İki ucunda bir ipin iki uçları bağlı, bir sırıktan ibaret olan ceza âleti. |
| FÂLIK: | Çatlatan. Açan. Büyümesi için tohumu açan, yaratan. (Allah C.C.) |
| FÂLIK-ÜL HABBİ VENNEVÂ: | Tohum ve çekirdekleri açarak büyüten (Allah C.C.) |
| FALÎ: | Falcı kimse. |
| FALİC: | Felce uğramış. Vücudun bir kısmını veya her tarafını tutmaz hale koyan hastalık. İsabeti çok olan ok. |
| FALİC: | f. Muzaffer, galib. Muvaffak. |
| FALİH: | İsteğine kavuşan. Kurtulan. Felâh bulan. Toprak süren. Çiftçi. |
| FALÎZ: | (C: Fevâliz) Bostan. |
| FALS: | Halâs etmek, kurtarmak. |
| FALT (FELÂT): | Ansızlık. |
| İçerisinde 'FAL' geçenler | |
| AKFAL: | (Kufl. C.) Kilitler. Kapı kilitleri. |
| ASFALT: | yun. Siyah renkte şekilsiz bir bitüm. |
| CEFALE: | İnsan topluluğu. |
| CÜFAL: | Selin kenara attığı çör çöp. * Davarın yünü ve kılı çok olmak. * Kıllı kimse. * Bol. |
| CÜFALE: | Su kenarında olan çörçöp. |
| EKFAL: | (Bak: Akfâl) |
| ENFAL: | Ganimetler. Düşmandan alınan mallar. |
| ENFAL SURESİ: | Kur'ân-ı Kerim'in 8. suresidir. |
| ETFAL: | (Tıfl. C.) Çocuklar, tıfıllar. |
| ETFAL-İ BAĞ: | Yeni yetişen körpe hâlindeki fidanlar. |
| ETFAL-İ MEKÂTİB: | Mekteb çocukları, okul talebeleri. |
| ETFALİYET: | Çocukluklar. Çocukluk halleri. |
| FAL-İ HAYR: | İyi alâmet ve işaret. Uğur. |
| FALAK: | Tomruk. * Falaka. * Sabah aydınlığı. |
| FALAKA: | İki ucunda bir ipin iki uçları bağlı, bir sırıktan ibaret olan ceza âleti. |
| FÂLIK: | Çatlatan. Açan. Büyümesi için tohumu açan, yaratan. (Allah C.C.) |
| FÂLIK-ÜL HABBİ VENNEVÂ: | Tohum ve çekirdekleri açarak büyüten (Allah C.C.) |
| FALÎ: | Falcı kimse. |
| FALİC: | Felce uğramış. * Vücudun bir kısmını veya her tarafını tutmaz hale koyan hastalık. * İsabeti çok olan ok. |
| FALİC: | f. Muzaffer, galib. Muvaffak. |
| FALİH: | İsteğine kavuşan. Kurtulan. Felâh bulan. * Toprak süren. Çiftçi. |
| FALÎZ: | (C: Fevâliz) Bostan. |
| FALS: | Halâs etmek, kurtarmak. |
| FALT (FELÂT): | Ansızlık. |
| FERRUH-FÂL: | f. Bahtı açık, şanslı, talihli, uğurlu.Ferruhî : f. Mübareklik, uğurluluk, meymenet. |
| GULGULE-İ ETFAL: | Çocukların gürültüsü, çocukların bağrışıp çağrışmaları. |
| HİMAYE-İ ETFAL CEMİYETİ: | Çocuk Esirgeme Kurumu. |
| HUFAL: | Çok. |
| HUFALE: | Arpa, buğday ve pirinç kabuğundan saçılan. * Her kabuklunun arınıp pâk olanı. * Her nesnenin kemi ve yaramazı. * Yağ tortusu. * Şıra sıkıntısı ve kepeği. |
| İCFAL: | Gidermek. * Devekuşu seğirtmek. |
| İFAL: | Sür'atle gitmek, hızla gitmek. * Uzaklaşmak, ırak olmak. |
| İGFAL: | (C.: İgfalât) Dikkatsizlikle terkettirmek. * Gaflette bırakmak. * Kandırmak. Aldatmak. |
| İGFALAT: | (İgfal. C.) İğfal etmeler, kandırmalar, aldatmalar. |
| İGFALİYYAT: | Yanıltıp aldatmak için söylenen sözler. |
| İHTİFAL: | Hürmet ve saygı için büyük cemaat ile yapılan merasim. Cenaze alayı. |
| İHTİFALAT: | (İhtifal. C.) Törenler, merasimler. * Cenaze alayları. |
| İKFAL: | Kilitlenmek, kilitlemek, kilit takmak. |
| İKFAL: | Kefil gösterme, tekellüf ettirme. |
| İNAME-İ ETFAL: | Çocukların uyutulması. |
| İNFAL: | Ganimetten mal ayırıp verme. |
| İNTİFAL: | Nafile namaz kılma. |
| İRFAL: | Elleri sallıyarak yürüme. * Eteği sarkıtma. |
| İSTİFALE: | Tecvidde: Bir harfin, okunduğu zaman aşağı çene tarafına düşüp üst damağa yükselmesi. Bu hâlde ağızdan çıkan harfler: "Müsta'liye" harflerinin zıddıdır. Bu harfler: "Elif, Be, Te, Se, Cim, Ha, Dal, Zel, Rı, Ze, Sin, Şın, Ayın, Fe, Kaf, Kef, Lâm, Mim, Nun, Vav, He, Yâ" dır. |
| İSTİKFAL: | (Kefâlet. den) Kefil olma, kefilliği kabul etme. |
| İSTİKFAL: | Çekmecede, kasada veya kilitli bir yerde bulundurma. |
| İTFAL: | İnsan vücudunun fenâ bir şekilde kokması. |
| IKFAL: | Kilitlemek. |
| IRZÂ-İ ETFAL: | Çocukların emzirilmesi. |
| ITFAL: | Kadının oğlanını getirmesi. |
| KAFFAL: | Çilingir. Anahtarcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAL-İ HAYR : | İyi alâmet ve işaret. Uğur. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |