Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FALÎ: | Falcı kimse. |
| FALİC: | Felce uğramış. Vücudun bir kısmını veya her tarafını tutmaz hale koyan hastalık. İsabeti çok olan ok. |
| FALİC: | f. Muzaffer, galib. Muvaffak. |
| FALİH: | İsteğine kavuşan. Kurtulan. Felâh bulan. Toprak süren. Çiftçi. |
| FALÎZ: | (C: Fevâliz) Bostan. |
| İçerisinde 'FALÎ' geçenler | |
| ETFALİYET: | Çocukluklar. Çocukluk halleri. |
| FALİC: | Felce uğramış. * Vücudun bir kısmını veya her tarafını tutmaz hale koyan hastalık. * İsabeti çok olan ok. |
| FALİC: | f. Muzaffer, galib. Muvaffak. |
| FALİH: | İsteğine kavuşan. Kurtulan. Felâh bulan. * Toprak süren. Çiftçi. |
| FALÎZ: | (C: Fevâliz) Bostan. |
| İGFALİYYAT: | Yanıltıp aldatmak için söylenen sözler. |
| MEFALİS: | (Müflis. C.) Müflisler. İflâs edenler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FALİC : | Felce uğramış. * Vücudun bir kısmını veya her tarafını tutmaz hale koyan hastalık. * İsabeti çok olan ok. |
| FAL : | Uğur. Baht. Tali'. (Bak: Tefe'ül) |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |