Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAZİLETPERVER: | f. Fazilet sahibi, faziletsever. |
| İçerisinde 'FAZİLETPERVER' geçenler | |
| İçerisinde 'FAZİLETPERVER' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAZİLET : | Değer. Meziyet, iyilik, ilim ve iman, irfan itibarı ile olan yüksek derece. Dinî ve ahlâkî vazifelere riayet derecesi. Fazl ve hüner cihetiyle olan yüksek derece. Bir şeyin başka şeylerden cemal ve kemal ve fayda cihetiyle üstünlüğü, müreccah olmasına sebep olan keyfiyet. (Zâta mahsus hasletin cem'i "fazâil" dir. Şecaat, in'am ve ihsan gibi, müteaddid meziyete dair faziletlerin cem'i "fevâzıl"dır.) |
| FAZÎ' : | Korkulu nesne. |
| FAZ : | Fr. Ardı ardına gelen değişikliklerin her biri. Safha. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |