Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAZA': | Sıkmak. Çıkarmak. Almak. |
| FAZA: | (C: Fivâz) Zahmet, meşakkat. |
| FAZA: | Karışık. |
| FAZAH: | Boz renkli olmak. |
| FAZAHAT: | (C.: Fazâyih) Alçaklık, edepsizlik, hayâsızlık. |
| FAZAİL: | Faziletler. (Bak: Fazl - Fazilet) |
| FAZAİL-SİMAT: | Alâmet ve işaretleri faziletten ibaret olan. |
| FAZAİL-İ AHLÂK: | Ahlâk faziletleri. |
| FAZAİL-İ ÂLİYE: | Yüksek faziletler. |
| FAZALAT: | Necasetler, kazuratlar, murdarlıklar, pislikler. |
| FAZAYİH: | (Fazih. C.) Ayıplar, rezaletler. Sır kabilinden olan kötü hasletlerin açılıp fâş edilmesi. |
| FAZAZET: | Sertlik, kabalık, kötü sözlülük. |
| İçerisinde 'FAZA' geçenler | |
| FAZA': | Sıkmak. * Çıkarmak. * Almak. |
| FAZAH: | Boz renkli olmak. |
| FAZAHAT: | (C.: Fazâyih) Alçaklık, edepsizlik, hayâsızlık. |
| FAZAİL: | Faziletler. (Bak: Fazl - Fazilet) |
| FAZAİL-SİMAT: | Alâmet ve işaretleri faziletten ibaret olan. |
| FAZAİL-İ AHLÂK: | Ahlâk faziletleri. |
| FAZAİL-İ ÂLİYE: | Yüksek faziletler. |
| FAZALAT: | Necasetler, kazuratlar, murdarlıklar, pislikler. |
| FAZAYİH: | (Fazih. C.) Ayıplar, rezaletler. Sır kabilinden olan kötü hasletlerin açılıp fâş edilmesi. |
| FAZAZET: | Sertlik, kabalık, kötü sözlülük. |
| FAZFAZA (FAZFÂZA): | Elbisenin çok geniş ve bol olması. |
| HAFAZA: | (Hâfız. C.) Muhafızlar. Muhafız melekler. |
| İFAZA: | (Feyz. den) Bereketlendirmek. Feyz vermek. Bol bol dağıtmak ve akıtmak. Taşıp yayılmak. |
| İFAZA-BAHŞ: | f. Feyizlendiren, feyiz aldıran. |
| İSTİFAZA: | Feyz alma, feyz bulma, feyizlenme. İlim, irfan ve mânevi zenginlik kazanma. |
| KAFZ (KAFAZÂN): | Sıçramak. |
| MAHFAZA: | (Hıfz. dan) Küçük kutu, kap. Zarf. |
| MUFAZALA: | Fazilet ve meziyetle birbiri ile yarışma. |
| MUGAFAZA: | Ansızdan tutmak. |
| MUHAFAZA: | Zarar ve ziyandan sakınıp korumak. * Himâye ve hıfzetmek. Gözetlemek. * Bir şeye devamlı olmak. |
| MUHAFAZAKÂR: | f. Koruyucu. * Dinî amel ve işlere muhabbet eden. Dinî inanışında sağlam olan ve değiştirmeden muhafaza eden yüksek ve sâdık insan. |
| MUHAFAZAT: | Muhafızlık, koruyuculuk. |
| MÜFAFAZA: | Şeref hususunda akrânına üstün olmak. |
| MÜFAZA: | Geniş, vâsi, bol. |
| MÜNAFAZA: | Tozunu gidermek için silkmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAZA' : | Sıkmak. * Çıkarmak. * Almak. |
| FAZ : | Fr. Ardı ardına gelen değişikliklerin her biri. Safha. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |