Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FAZZ: | Kaba ve kötü huylu olan kimse. Karın suyu, mide suyu. |
| FAZZ: | Kırmak. Dağıtmak. Fethetmek, açmak. |
| İçerisinde 'FAZZ' geçenler | |
| MUFAZZAL: | (Fazl. dan) Başkalarına üstün tutulmuş. Tafdil edilmiş. |
| MUFAZZAZ: | Gümüş kaplamalı, gümüşlü. |
| MUFAZZİH: | Rezil eden. |
| MÜTEFAZZIL: | (C.: Mütefazzılîn) (Fazl. dan) Meziyet, fazilet ve bilgi yarışına çıkan. |
| MÜTEFAZZILİN: | (Mütefazzıl. C.) Meziyet ve fazilet yolunda yarış edenler. |
| TAFAZZU': | Kesilmek. |
| TAFAZZUH: | Rezillik, kepazelik. Rüsvaylık. |
| TAFAZZUL: | (Fazl. dan) Üstünlük taslama. |
| TEFAZZUL: | Üstünlük taslama, fazilet satma. * Bağışlama, iyilik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FAZ : | Fr. Ardı ardına gelen değişikliklerin her biri. Safha. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |