Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FEŞŞ: | Eritmek. Süt sağmak. Çıkarmak. Yabani olan keçiboynuzu ağacının yemişi. |
| İçerisinde 'FEŞŞ' geçenler | |
| MÜTEFEŞŞİ: | (Bak: Tefeşşi) |
| TEFEŞŞİ: | İntişar etmek, dağılmak. * Tecvidde: Harf okunduğu zaman sesin ağız içinde dağılıp uzatılmasına denir. Sin, sad, se, ra, fe, şın, mim, dad harflerine mütefeşşi harfleri denir. |
| TEFEŞŞU': | Galip olmak, yenmek. * Çoğalmak, çok olmak. |
| TEFEŞŞÜ': | Münteşir olmak, yayılmak, intişar etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FEŞ' : | Böğürtlen ağacına benzer bir ağaç. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |