Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
FEŞAN: f. Saçma. Neşretme.
Yayıcı. Serpici olan.
İçerisinde 'FEŞAN' geçenler
GİRYE-FEŞAN: f. Acıklı acıklı ağlayan, gözyaşı saçan.
GÜLFEŞAN: f. Gül saçan, gül dağıtan.
HANDEFEŞAN: f. Gülümsemeler dağıtan, gülmeler saçan.
HİKMET-FEŞAN: f. Hikmet neşreden, hikmet yayan.
HUNFEŞAN: f. Kan saçan, kan serpen.
HUNFEŞAN: f. Kan saçan, kan serpen.
İBRETFEŞAN: f. İbret dağıtan, çok mühim ders verici hâdise.
KATREFEŞAN: f. Damla saçan.
KATREFEŞAN: f. Damla saçan.
LEALİ-FEŞAN: f. İnciler saçan.
LÜ'LÜ'-FEŞAN: f. İnci saçan, inci dağıtan.
MÜŞK-FEŞAN: f. Misk saçan, misk saçıcı.
NUR-FEŞAN: (Bak: Nurefşan)
NUR-FEŞAN: (Bak: Nurefşan)
PERTEV-FEŞAN: Işık saçan, ziya saçan.
REHAFEŞAN: f. Kurtarıcı.
ŞERERFEŞAN: f. Kıvılcım saçan.
ŞU'LEFEŞÂN: f. Işık saçan, parlatan.
ŞERERFEŞAN: f. Kıvılcım saçan.
TESBİHFEŞAN: f. Çok çok tesbihat yapan, tesbihat ifade eden.
ZİYAFEŞAN: f. Işık saçan, ziya saçan.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
FEŞAFEŞ : f. Hışıltı. * Atılan okun, havada giderken çıkardığı ses.
FEŞ' : Böğürtlen ağacına benzer bir ağaç.
FE (FA) : (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...