Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FEKİH: | Mütekebbir, gururlu ve şerli kimse. |
| İçerisinde 'FEKİH' geçenler | |
| İçerisinde 'FEKİH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FEK' (FÜKU) : | Üzüntü veya kızgınlıktan dolayı başını aşağı eğip, nereye gittiğini bilmeden gitmek. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |