Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FELAHAN: | f. Sapan. Taş atmaya mahsus âlet. |
| İçerisinde 'FELAHAN' geçenler | |
| İçerisinde 'FELAHAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FELAHAT : | Çiftçilik, ekincilik, ziraat, haraset. (Bak: Filahet) |
| FELAH : | f. Başlangıç, mebde'. İbtida. |
| FELÂ : | Öyleyse. O zaman. O halde... (gibi mânalara gelir.) |
| FEL' : | Yarmak. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |