Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FELAKETDİDE: | Felakete düşmüş. Felâket görmüş olan. |
| İçerisinde 'FELAKETDİDE' geçenler | |
| İçerisinde 'FELAKETDİDE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FELAKET : | Belâ, musibet, âfet, dâhiye. Bedbahtlık. |
| FELAK : | Tan zamanı, subh, fecir. * İki tepe arasındaki düzlük. * Bütün mahlukat. * Suçlunun ayağına vurulan tomruk, falaka. * Cehennem. |
| FELÂ : | Öyleyse. O zaman. O halde... (gibi mânalara gelir.) |
| FEL' : | Yarmak. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |