Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FELC: | Nüzul, inme. Vücudda bir kısmın veya çok kısımların hareket etmekten âciz kalışı. İki kısma yarılmak. Küçük nehir. Fevz, zafer. |
| FELCES: | Haris kimse. Baldırı ve mak'adı zayıf olan kadın. |
| İçerisinde 'FELC' geçenler | |
| FELCES: | Haris kimse. * Baldırı ve mak'adı zayıf olan kadın. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FELCES : | Haris kimse. * Baldırı ve mak'adı zayıf olan kadın. |
| FEL' : | Yarmak. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |