Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FENİK: | (C. Finak-Efnâk) Gayet kerim ve necip olan. |
| FENÎK: | İki çenenin bitiştiği yer. İki uyluğun bitiştiği yer. |
| İçerisinde 'FENÎK' geçenler | |
| İçerisinde 'FENÎK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FENÎH : | Kahrolmuş. |
| FEN : | (Bak: Fenn) |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |