Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FERCAM: | f. Son, uç. |
| FERCAM-GÂH: | f. Son mekân, âkibet yeri. Mc: Kabir, mezar. |
| İçerisinde 'FERCAM' geçenler | |
| BED-FERCAM: | f. Sonu kötü. Sonu korkulu ve lânetlenmiş olan. Akibeti fena. |
| FERCAM-GÂH: | f. Son mekân, âkibet yeri. * Mc: Kabir, mezar. |
| NA-FERCAM: | f. Asıl ve esastan âri olan, akibetsiz olan. Faydasız. |
| NİKFERCAM: | (Nîk-fercâm) f. Sonu, âkıbeti hayırlı ve iyi olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FERCAM-GÂH : | f. Son mekân, âkibet yeri. * Mc: Kabir, mezar. |
| FERC : | Yarık, çatlak. Korkulacak yer. * Ud yeri. Dişi tenasül âleti. |
| FER : | f. Işık, parlaklık, zinet, süs. * Fazl ve vakar. * İktidar; şevket, kuvvet. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |