Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FERCAM-GÂH: | f. Son mekân, âkibet yeri. Mc: Kabir, mezar. |
| İçerisinde 'FERCAM-GÂH' geçenler | |
| İçerisinde 'FERCAM-GÂH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FERCAM : | f. Son, uç. |
| FERC : | Yarık, çatlak. Korkulacak yer. * Ud yeri. Dişi tenasül âleti. |
| FER : | f. Işık, parlaklık, zinet, süs. * Fazl ve vakar. * İktidar; şevket, kuvvet. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |