Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FERHUNDEGÎ: | f. Mes'utluk, mutluluk, mübareklik, kutluluk. Uğurluluk. |
| İçerisinde 'FERHUNDEGÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'FERHUNDEGÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FERHUNDE : | f. Mes'ut, saadetli, mutlu, mübarek. Uğurlu. |
| FERHUD : | Dağ keçisinin dişisi. |
| FERH : | Civciv. Tavuk veya kuş yavrusu. * Nebatların diplerinde çıkan filiz. |
| FER : | f. Işık, parlaklık, zinet, süs. * Fazl ve vakar. * İktidar; şevket, kuvvet. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |