Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FERRUH-FÂL: | f. Bahtı açık, şanslı, talihli, uğurlu.Ferruhî : f. Mübareklik, uğurluluk, meymenet. |
| İçerisinde 'FERRUH-FÂL' geçenler | |
| İçerisinde 'FERRUH-FÂL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FERRUH-ZÂD : | f. Mübarek evlât, uğurlu çocuk. * Hayırlı, kutlu, mübarek. |
| FERRUH : | f. Mübarek, kutlu, uğurlu. |
| FERRUC : | (C: Ferâric) Tavuk pilici. |
| FERR : | Kaçmak. Firar etmek. * Davarın yaşını anlamak için dişini görmek. |
| FER : | f. Işık, parlaklık, zinet, süs. * Fazl ve vakar. * İktidar; şevket, kuvvet. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |