Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FERYAD-HAN: | f. Yardım isteyen. |
| İçerisinde 'FERYAD-HAN' geçenler | |
| İçerisinde 'FERYAD-HAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FERYAD-I ANDELİB : | Bülbülün feryâdı, ötmesi. * Yirmiiki martta olan bir fırtına. |
| FERYAD : | f. Bağırıp çağırma. Yüksek sesle medet istemek. Figan. |
| FERY : | İyi iş işlemek. * Meşin dikmek. * Yaramaz iş. Bir nesneyi ıslah için kesmek. |
| FER : | f. Işık, parlaklık, zinet, süs. * Fazl ve vakar. * İktidar; şevket, kuvvet. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |