Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FESH-İ MUKAVELE: | Mukavelenin bozulması, anlaşmanın feshedilmesi. |
| İçerisinde 'FESH-İ MUKAVELE' geçenler | |
| İçerisinde 'FESH-İ MUKAVELE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FESH : | Bozmak. Hükümsüz bırakmak. Kaldırmak. * Zayıf olmak. * Bilmemek. Cehil. * Re'y ve tedbiri ifsad eylemek. * Zaif-ül akıl. Zaif-ül beden. * Tembellik yüzünden gayesine erişemeyen. * Unutmak. * Tıb: Beden âzalarının mafsallarını yerinden çıkarıp ayırmak. |
| FESA : | Eskimek. * Vurmak. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |