Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FETİH SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 48. suresi. |
| FETİH: | (Bak: Feth) |
| İçerisinde 'FETİH' geçenler | |
| FETİH SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 48. suresi. |
| MÜNFETİH: | İnfitah eden, açılan, açılmış. |
| MÜNFETİHA: | Tecvidde: Kur'an okurken dil, üst damaktan ayrılır vaziyette iken ağızdan çıkan harflere denir. Şunlardır; mim, nun, elif, vav, cim, hı, zel, dal, sin, ayın, te, fe, kaf, lem, he, şın, be, ye. |
| YEVM-ÜL FETİH: | Fetih günü. * Mekke-i Mükerreme'nin fethi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FETİH SURESİ : | Kur'an-ı Kerim'in 48. suresi. |
| FETA : | (C.: Fitye, Fityan veya feteyân) Genç. Delikanlı. * Cömert. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |