Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FETT: | Kırmak, kesr. |
| FETTAH: | (Fetih. den) En iyi, en çok fetheden. Darlıktan kurtaran. Her şeyi en iyi cihetten açan. Her şeyi açan. Zabteden Allah (C.C.) |
| FETTAHİYYET: | Fethedicilik. Her şeye lâyık bir şekil açmak ve suret vermek sıfatı. (Yâni, Fettah isminin tecellisi ile basit bir maddeden ayrı ayrı çeşit çeşit, hadsiz muntazam suretlerin, beraber, her tarafta bir ânda, bir fiil ile açılmasıdır. Ş.) |
| FETTAK: | (Fetk. den) Kanlı katil, çok sayıda insan öldürmüş kimse. |
| FETTAN: | Fitneci. Kurnaz. Fitne çıkaran. Karıştıran. Hırsız. Şeytan. Altın eriten kuyumcu. |
| FETTANE: | Mehenk taşı. Altun ve gümüşü muâyeneye yarıyan taş. |
| FETTE: | Açmak. Yardım. Hüküm. |
| İçerisinde 'FETT' geçenler | |
| FETTAH: | (Fetih. den) En iyi, en çok fetheden. Darlıktan kurtaran. Her şeyi en iyi cihetten açan. Her şeyi açan. Zabteden Allah (C.C.) |
| FETTAHİYYET: | Fethedicilik. Her şeye lâyık bir şekil açmak ve suret vermek sıfatı. (Yâni, Fettah isminin tecellisi ile basit bir maddeden ayrı ayrı çeşit çeşit, hadsiz muntazam suretlerin, beraber, her tarafta bir ânda, bir fiil ile açılmasıdır. Ş.) |
| FETTAK: | (Fetk. den) Kanlı katil, çok sayıda insan öldürmüş kimse. |
| FETTAN: | Fitneci. Kurnaz. Fitne çıkaran. Karıştıran. * Hırsız. * Şeytan. * Altın eriten kuyumcu. |
| FETTANE: | Mehenk taşı. Altun ve gümüşü muâyeneye yarıyan taş. |
| FETTE: | Açmak. * Yardım. * Hüküm. |
| GAMZE-İ FETTÂN: | Câzibedar ve süzgün bakış. |
| MÜFETTAH: | Açılmış, açık. * Bir çeşit yazı ismi. |
| MÜFETTEL: | (Fetl. den) Fitilleştirilmiş. Fitil gibi bükülmüş. |
| MÜFETTİH: | Feth eden, açan, açıcı. * Geğirten, geğirtici. |
| MÜFETTİH-ÜL EBVAB: | (Hayır) kapıları(nı) açan. Bütün müşkilleri giderip ferahlatan. (Cenab-ı Hak) |
| MÜFETTİL: | (Fetil. den) Büken, bükücü. |
| MÜFETTİN: | (Fitne. den) Meftun ve hayran eden. Şaşkın bir hâle getiren. * Fitneye düşüren. |
| MÜFETTİŞ: | Teftiş eden, tetkik ve tahkik ile kusur ve iyilikleri görüp anlayan ve lüzumlu merci'lere bildiren. * Araştıran. |
| MÜFETTİT: | (Fett. den) Kıran, ezen, ufalayan. Didik didik eden. |
| MÜTEFETTİT: | Parça parça olmuş olan. Ufak ufak parçalanan. |
| TEFETTÜ': | Rücu etmek, geri dönmek, vazgeçmek. |
| TEFETTÜN: | Bir kimseyi zorla fitneye atma. |
| TEFETTÜT: | (Fett. den) Ufalanma, ufak ufak parçalanma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FETTAH : | (Fetih. den) En iyi, en çok fetheden. Darlıktan kurtaran. Her şeyi en iyi cihetten açan. Her şeyi açan. Zabteden Allah (C.C.) |
| FETA : | (C.: Fitye, Fityan veya feteyân) Genç. Delikanlı. * Cömert. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |