Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FEVH: | Yaradan kan fışkırması. Bolluk, genişlik. Güzel kokunun yayılması. Kaynamak. |
| FEVH: | Kokmak. |
| FEVH: | Ağız büyüklüğü. |
| FEVHA: | (C.: Fevehât) Güzel koku. |
| FEVHED: | Semiz oğlan, şişman çocuk. |
| İçerisinde 'FEVH' geçenler | |
| FEVHA: | (C.: Fevehât) Güzel koku. |
| FEVHED: | Semiz oğlan, şişman çocuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FEVHA : | (C.: Fevehât) Güzel koku. |
| FEVAHİŞ : | (Fâhiş. C.) Fâhiş işler. Bozuk işler. Kötü ve haram olan işler, ameller. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |