Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FEVKALKÜLL: | (Fevk-al kül) Hepsinin fevkinde. Bütününün üstünde. |
| İçerisinde 'FEVKALKÜLL' geçenler | |
| İçerisinde 'FEVKALKÜLL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FEVKALKANUN : | Kanun üstü. Kanunun kabul etmediği. Kanunun karışmadığı. |
| FEVKALÂDE : | Âdetin fevkinde. Ayrıca, hususi surette. Bilinenlerin üstünde. Müstesna ve yüksek bir surette. |
| FEVK : | Üst. Üst taraf. Yüksek derece. Yukarı. |
| FEVAHİŞ : | (Fâhiş. C.) Fâhiş işler. Bozuk işler. Kötü ve haram olan işler, ameller. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |