Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FEYYAZ: | Çok feyz veren. Çok bereket ve bolluk veren. (Bak: Feyz) |
| FEYYAZ-I MUTLAK: | Mutlak ve sonsuz feyiz ve bolluk sahibi. Allah.(Kader herşeye bir miktar ve o miktara göre bir kalıp vermiştir. Feyyaz-ı Mutlak'tan aldığı feyze olan kabiliyeti, o kalıba göredir. M.N.) |
| FEYYAZ-I MÜTEÂL: | Çok feyz ve bereket veren. Müteâl olan Allah (C.C.) |
| İçerisinde 'FEYYAZ' geçenler | |
| FEYYAZ-I MUTLAK: | Mutlak ve sonsuz feyiz ve bolluk sahibi. Allah.(Kader herşeye bir miktar ve o miktara göre bir kalıp vermiştir. Feyyaz-ı Mutlak'tan aldığı feyze olan kabiliyeti, o kalıba göredir. M.N.) |
| FEYYAZ-I MÜTEÂL: | Çok feyz ve bereket veren. Müteâl olan Allah (C.C.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FEYYAZ-I MUTLAK : | Mutlak ve sonsuz feyiz ve bolluk sahibi. Allah.(Kader herşeye bir miktar ve o miktara göre bir kalıp vermiştir. Feyyaz-ı Mutlak'tan aldığı feyze olan kabiliyeti, o kalıba göredir. M.N.) |
| FEYYAD : | Erkek baykuş. * Çok yiyen adam. |
| FEY' : | Ganimet. Harbde elde edilen mal. * Rücu'. * Haraç. * Zeval vaktinden sonraki gölge. (Bak: Fey-i zeval) |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |