Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FEZA: | Yıldızlar arasındaki geniş boşluk. Gökyüzü. Yer geniş olmak. Açık sahra. Saha. Yerde akan su. |
| FEZÂ-YI FEYZ: | Feyiz sahası, feyzin fezası. |
| FEZÂ-YI ITLÂK: | Hudutsuz gökyüzü. Nihayetsiz feza. |
| FEZA: | Rahim içinden çıkan su. |
| FEZA': | Korku. Havf. Sığınma, dehalet. Uykuda şiddetli korku ile uyanmak. |
| FEZA: | (Efzâ) f. Artıran, ziyadeleştiren, çoğaltan (mânâlarına gelip, kelime sonlarına getirilerek birleşik kelime yapılır.) Meselâ: Can-feza $ : Can verici. Hayret-feza $ : Çok hayret verici. Ruh-feza $ : Ruh verici. |
| FEZAA: | Yolda ve tarlada yapılan ve höyük denilen suret. |
| FEZAÎ: | Gökle alâkalı. Göğe âit. Geniş sahaya âit. Fezaya âit ve müteallik. |
| FEZAİL: | (Bak: Fazâil) |
| FEZA-NEVERD: | f. Fezâda dolaşan, boşlukta giden. |
| FEZAZE: | Ahlâkı kaba ve kerih olmak. |
| İçerisinde 'FEZA' geçenler | |
| AHVAL-İ HAYRET-FEZÂ: | Hayret verici haller. |
| CANFEZA: | Gönüle ferahlık veren, can artıran. * Ayın 23. gününe verilen ad.CAN-GÂH $_ : f. Can evi. * Can azaltıcı. |
| FAZ' (FEZÂA): | Şiddet. * Miktarından tecâvüz etmek, ölçüsünü aşmak. Rezillik etmek. |
| FEZÂ-YI FEYZ: | Feyiz sahası, feyzin fezası. |
| FEZÂ-YI ITLÂK: | Hudutsuz gökyüzü. Nihayetsiz feza. |
| FEZA': | Korku. Havf. * Sığınma, dehalet. * Uykuda şiddetli korku ile uyanmak. |
| FEZAA: | Yolda ve tarlada yapılan ve höyük denilen suret. |
| FEZAÎ: | Gökle alâkalı. Göğe âit. Geniş sahaya âit. Fezaya âit ve müteallik. |
| FEZAİL: | (Bak: Fazâil) |
| FEZA-NEVERD: | f. Fezâda dolaşan, boşlukta giden. |
| FEZAZE: | Ahlâkı kaba ve kerih olmak. |
| GAMM-FEZA: | f. Kederi artıran, hüznü çoğaltan. |
| GİRYE-FEZA: | f. Çok ağlatan, ağlamayı artıran. |
| HADÎKA-YI FERAHFEZA: | İç açan bahçe. Gönüle ferahlık veren bahçe. |
| HAVFEZAN: | Tarhun otu. |
| HAYAT-FEZA (EFZA): | f. Hayat artırıcı, hayat bahşedici. (Bak: Fezâ) |
| HAYRET-FEZÂ: | f. Hayret veren, hayreti artıran. |
| MÂTEMFEZÂ: | f. Yası ve mâtemi ziyadeleştirip arttıran. |
| NEFEZA (NEFZA): | (C: Nefâyız) Düşmanın ahvâlini bilmek için dolaşan kavim. |
| NEFEZAN: | Sıçramak. |
| NÜZHET-FEZÂ: | (Bak: Nüzhet-efza) |
| SEVDAFEZA: | f. Sevda artıran. |
| ŞÜKUFEZAR: | f. Çiçek bahçesi. |
| ŞÜKUFEZAR: | f. Çiçek bahçesi. |
| TAVSİF-İ Bİ-L-FEZAİL: | Faziletlerini zikrederek tavsif etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FEZÂ-YI FEYZ : | Feyiz sahası, feyzin fezası. |
| FE (FA) : | (Buna ta'kib edâtı denir) "Sonra, hemen" mânalarını ifâde için fiillerin başına getirilen edât harfi. (Bak: Harf-i atıf) Bazan mecaz olarak vav yerinde de kullanılır. |