Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FIKARÂT: | (Fıkra. C.) Kıssalar, fıkralar, küçük hikâyeler. Fasıllar, bölümler, kısımlar. Cümleler, parağraflar. Omurga kemiklerindeki boğumlar. |
| FIKARÂT-I ANİFE: | Mezkur cümleler, yukarıda geçmiş olan cümleler. |
| FIKARÂT-I KATANİYE: | Tıb: Bel omurları. |
| FIKARÂT-I LATİFE: | Hoş ve lâtif hikâyeler. |
| FIKARÂT-I MÜNTEHABE: | Seçkin hikâyeler. |
| FIKARÂT-I RAKABİYE: | Tıb: Boyun omurları. |
| İçerisinde 'FIKARÂT' geçenler | |
| İçerisinde 'FIKARÂT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÎKA : | (C Efavık-Efvak) İki defa sütü sağmak arasında biriken süt. |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |