| Kelime | Anlam |
|---|
| FIRKA: | Parti. İnsan grubu. Kısım olmak ve ayrılmak. Bölük.
Tümen. |
| FIRKA-İ ASKERİYE: | Askerî fırka, tümen. |
| FIRKA-İ NÂCİYE: | Kur'an-ı Kerim'e ve Sünnet-i Seniyeye sıkı sıkıya bağlı olup Ehl-i Sünnet ve Cemaat yolundan ayrılmayan müslümanlar. Bunlar kıyamete kadar lütf-u İlahî ile devam eder. |
| FIRKA-İ SİYASİYE: | Siyasî parti. |
| FİRKAT: | (Fürkat) İftirak. Dostlardan ve sâir sevdiği şeylerden ayrılış. Firak. Müfarakat. |
| FİRKATEYN: | Buharın icadından evvel kullanılan harp gemilerindendir. Bu gemiler, güvertelerinin altında bir batarya topu hâvi olup hızlı giderlerdi. Bu gemilerin üç direkleri vardı ve içlerinde mürettebatının binbeşyüzü bulanları da vardı. |
| İçerisinde 'FIRKA' geçenler |
|---|
| FİRKAT: | (Fürkat) İftirak. Dostlardan ve sâir sevdiği şeylerden ayrılış. Firak. Müfarakat. |
| FİRKATEYN: | Buharın icadından evvel kullanılan harp gemilerindendir. Bu gemiler, güvertelerinin altında bir batarya topu hâvi olup hızlı giderlerdi. Bu gemilerin üç direkleri vardı ve içlerinde mürettebatının binbeşyüzü bulanları da vardı. |
| GAMM-I FİRKAT: | Uzaklık gamı, ayrılık derdi. |
| HÂR-I FİRKAT: | Ayrılık acısı. |
| ŞEB-İ FİRKAT: | f. Ayrılık gecesi, firkat karanlığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| FİRKAT : | (Fürkat) İftirak. Dostlardan ve sâir sevdiği şeylerden ayrılış. Firak. Müfarakat. |
| FİRK : | Koyun sürüsü. * Parça. |
| FİRAD : | (Ferd. C.) Fertler, kişiler. |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |