Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FITR: | Oruç açmak, iftar etmek. |
| FITR: | (C: Eftâr) Açıldığında baş parmakla şehadet parmağının arası. Karış. |
| FITRA: | (Fitre) Fıtrat sadakası, yaradılış atiyyesi. |
| FITRAT: | Yaradılış, tıynet, hilkat. (Bak: Evamir-i tekviniye) |
| FITRAT-I İLÂHİYE: | San'at-ı Rabbaniye ve kudret-i İlâhiyenin dâima değişen bir defteri olan ve yanlış olarak "Tabiat" namı verilen Cenab-ı Hak'ın fıtrat kanunları ve mahlukatın yaradılışı. |
| FITRAT-I SELİME: | Selim fıtrat. Kusursuz sağlam huy. Ahlâk, din. Haram ve çirkin işlerden uzak ahlâk. Noksansız yaradılış. |
| FITRATEN: | Yaradılıştan, fıtrî olarak. |
| FITRÎ: | Doğuştan, yaradılıştan, fıtrata âit ve müteallik. Hayat kanunlarına uygun.(Evet Hz. Muhammed'in (A.S.M.) getirdiği şeriatın hakaikı, fıtratın kanunlarındaki müvazeneyi muhafaza etmiştir. İçtimaiyatın râbıtalarına lâzım gelen münasebetleri ihlâl etmemiştir. Zaman uzadıkça aralarında ittisal peyda olmuştur. Bundan anlaşılır ki; İslâmiyet nev'-i beşer için fıtrî bir dindir. Ve içtimaiyatı tezelzülden vikaye eden yegâne bir âmildir. S.) |
| FİTRAK: | f. Atın terkisi, terki kayışı, eyerin ardındaki tasma. |
| FİTRE: | (Bak: Sadaka-i fıtır) |
| FİTRE: | İmtihan. Belâ, musibet. |
| FİTRET: | (Bak: Fetret) |
| İçerisinde 'FITR' geçenler | |
| FİTRAK: | f. Atın terkisi, terki kayışı, eyerin ardındaki tasma. |
| FİTRE: | (Bak: Sadaka-i fıtır) |
| FİTRE: | İmtihan. * Belâ, musibet. |
| FİTRET: | (Bak: Fetret) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FİTRAK : | f. Atın terkisi, terki kayışı, eyerin ardındaki tasma. |
| FİTAM : | Çocuğu sütten kesmek. |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |