Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FUA: | Keler, kertenkele. Her nesnenin evveli. şiddetli koku. Güzel koku. |
| FUAD: | Kalb, gönül, yürek. |
| FUADÎ: | Gönül ve kalble alâkalı. |
| FUAK: | Can çekişme. Midenin çekilip toplanması. Hıçkırık. |
| FUALA: | (Fâil. C.) Fâiller, özneler, işi yapmış olanlar. |
| İçerisinde 'FUA' geçenler | |
| EHADİS-İ MERFUA: | (Bak: Hadis-i Mürsel) |
| FUAD: | Kalb, gönül, yürek. |
| FUADÎ: | Gönül ve kalble alâkalı. |
| FUAK: | Can çekişme. * Midenin çekilip toplanması. * Hıçkırık. |
| FUALA: | (Fâil. C.) Fâiller, özneler, işi yapmış olanlar. |
| MAHRUK-UL FUAD: | Yüreği yanık. |
| MEDFUAT: | (Medfu'. C.) Defedilip dışarı çıkarılmış olanlar. * Sarfedilmiş ve verilmiş paralar. Harcanan veya kasadan çıkan paraların, hesap defterinde kaydedildiği hâne. |
| MERFUÂT: | Bir yerde kullanılmak için kaldırılan eski eşya. * Gr: Mazmum olan, zamme ile harekelenmiş kelimeler. |
| SEMERE-İ FUÂD: | Gönül meyvası. * Mc: Evlâd, çocuk. |
| TEREFFUÂT: | (Tereffu'. C.) Yukarı kalkmalar, yükselmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FUAD : | Kalb, gönül, yürek. |