Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FUHUL-İ ŞUARA: | şâirlerin en üstünleri. |
| FUHUL-İ ŞUARA: | Şâirlerin en üstünleri. |
| İçerisinde 'FUHUL-İ ŞUARA' geçenler | |
| İçerisinde 'FUHUL-İ ŞUARA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FUHUL-İ MÜFESSİRÎN : | Tefsircilerin en ileri gelenleri, müfessirlerin en önde olanları. |
| FUHUL : | (Fahl. C.) Büyük âlimlerin ileri gelenleri. Emsalinden üstün olanlar. (Bak: Fahl) |
| FUHŞ : | Edeb ve terbiyeye uymayan hareket. * Haddini aşmak. Çirkin, kötü. İş ve sözde taşkınlık. Haram. * Çok günah ve çok fena bir fiil olan zina. |
| FUA : | Keler, kertenkele. * Her nesnenin evveli. * şiddetli koku. Güzel koku. |