Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FUKARA: | (Fakir. C.) Yoksullar, fakirler. |
| FUKARA-YI SÂBİRÎN: | Sabreden ve avuç açmayan fakirler. |
| FUKARA-PERVER: | f. Fakire bakan. Fukarayı koruyan. |
| İçerisinde 'FUKARA' geçenler | |
| EFKAR-I FUKARA: | Fakirlerin en fakiri, çok fakir. |
| FUKARA-YI SÂBİRÎN: | Sabreden ve avuç açmayan fakirler. |
| FUKARA-PERVER: | f. Fakire bakan. Fukarayı koruyan. |
| HÂDİM-ÜL FUKARA: | Fakirlere hizmet eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FUKARA-YI SÂBİRÎN : | Sabreden ve avuç açmayan fakirler. |
| FUKAHA : | (Fakih. C.) Fakihler. Fıkıh âlimleri. (Bak: Fıkıh) |
| FUA : | Keler, kertenkele. * Her nesnenin evveli. * şiddetli koku. Güzel koku. |