Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FUSAHA: | (Fasih. C.) Fasih kimseler. Güzel ve usule uygun konuşabilenler. Güzel söz söyleme kabiliyetinde olanlar. |
| İçerisinde 'FUSAHA' geçenler | |
| İçerisinde 'FUSAHA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FUSSİLET : | (Fasıl. dan) Ayırd edilmiş, izâh ve tafsil edilmiş. |
| FUA : | Keler, kertenkele. * Her nesnenin evveli. * şiddetli koku. Güzel koku. |