Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
GİL: f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil.
GÎL: (C: Guyul) Meşelik ve çalılık yer.
Arslan yatağı. Arslanların bulunduğu yer.
GÎLE: f. İki dağ arasındaki yol, vadi.
Şikâyet.
Üzüm tanesi.
GÎLE: Bir kimseyi aldatıp bir yere götürüp öldürmek.
GİLİGER: f. Duvarcı, sıvacı.
Çamurcu.
GİLLE-MEND: f. Şikâyet eden, halinden memnun olmayan.
GİL-ZAR: f. Çamurlu yer.
İçerisinde 'GÎL' geçenler
BAGİLİK: Serkeşlik, âsilik.
GÎLE: f. İki dağ arasındaki yol, vadi. * Şikâyet. * Üzüm tanesi.
GÎLE: Bir kimseyi aldatıp bir yere götürüp öldürmek.
GİLİGER: f. Duvarcı, sıvacı. * Çamurcu.
GİLLE-MEND: f. Şikâyet eden, halinden memnun olmayan.
GİL-ZAR: f. Çamurlu yer.
KÂHGİL: f. Samanlı sıva çamuru.
KÂRGİL: f. Kerpiçten yapılmış bina.
MEŞAGİL: Meşguliyetler. İşler. Meşgaleler.
MEŞAGİL-İ DÜNYEVİYE: Dünyâ meşgaleleri.
MEŞAGİL-İ KESÎRE: Aşırı meşguliyetler.
MEŞAGİL-İ UHREVİYE: Ahirete ait çalışmalar. Din için yapılan çalışmalar.
MÜŞTAGİL: (Şugl. den) Bir işle meşgul olan, iştigal eden, uğraşan.
MÜTEVAGGİL: Bir şeyin çok derinliğine giren, meşguliyetini derinleştiren. Usanmayıp, yorulmayıp gayret ve devam eden.
MÜTEVAGGİLÎN: (Mütevaggil. C.) Çok uğraşanlar, fazla meşgul olanlar. Bir şeyin derinliğine varanlar.
MEŞAGİL-İ DÜNYEVİYE: Dünyâ meşgaleleri.
NARGİL: f. Hindistan cevizi.
PADERGİL: (Pâ-der-gil) f. Ayağı çamurda. * Mc: Davranamaz. * Sıkıntıda.
PAY-DER-GİL: f. Ayağı çamurda. * Sıkıntıda, dertte. * Mc: Davranamaz.
SEGİL: Yaramaz huylu kimse. * Cüssesi küçük, ayakları ince olan kimse.
ŞAGİL: İşgal eden, tutan.* Meşgul eden, meşgul edici. * Meşgul olmayı gerektiren. * Bir mülkte oturan.
ŞEVAGİL: (Şagile. C.) Uğraşmalar, meşguliyetler.
TEGİL: f. Sakalları yeni çıkmağa başlayan genç.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
GÎLE : f. İki dağ arasındaki yol, vadi. * Şikâyet. * Üzüm tanesi.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...