Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÎTÎ: | f. Âlem, dünya. |
| GÎTÎ-BAN: | f. Hükümdar, padişah. |
| GÎTÎ-FÜRÛZ: | Dünyayı aydınlatan. |
| GÎTÎ-NEVERD: | f. Dünyayı gezen, dünyayı dolaşan. |
| GÎTÎ-NÜMA: | f. Dünyayı gösteren, cihanı gösteren. |
| GÎTÎ-SİTAN: | f. Dünyayı zapteden, cihangir. |
| İçerisinde 'GÎTÎ' geçenler | |
| DÜ-GİTİ: | f. İki âlem. Dünya ve âhiret. |
| GÎTÎ-BAN: | f. Hükümdar, padişah. |
| GÎTÎ-FÜRÛZ: | Dünyayı aydınlatan. |
| GÎTÎ-NEVERD: | f. Dünyayı gezen, dünyayı dolaşan. |
| GÎTÎ-NÜMA: | f. Dünyayı gösteren, cihanı gösteren. |
| GÎTÎ-SİTAN: | f. Dünyayı zapteden, cihangir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÎTÎ-BAN : | f. Hükümdar, padişah. |
| GİL : | f. Su ile ıslanmış toprak, balçık. Lüleci çamuru, kil. |