Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÜŞA: | f. Açıcı, açan mânâsına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Dil-güşa $ : Gönüle ferahlık veren. Gönül açan. |
| GÜŞAD: | f. Açılış, açılma, açma. Bir cins ok atma şekli. |
| GÜŞAD-I DİL: | Gönül açılması. Gönlün refaha kavuşması. |
| GÜŞADE: | f. Ferah, şen, Açılmış, açık. |
| GÜŞADE-DEST: | (C: Güşadedestân) f. Civanmert, cömert, eli açık. |
| GÜŞADE-DESTÂN: | (Güşadedest. C.) f. Cömertler, civanmertler, eli açıklar. |
| GÜŞADE-DİL: | f. Gönlü şen. |
| GÜŞADE-EBRU: | f. Güler yüzlü. Mütebessim. şen. |
| GÜŞADE-HATIR: | f. Gönlü rahat. |
| GÜŞADNAME: | f. Padişah fermanı. Boşanma vesikası. |
| GÜŞAYENDE: | f. Açan, açıcı. |
| GÜŞAYİŞ: | f. Açıklık, açılış, açılma. |
| GÜŞAYİŞ-İ HÂTIR: | Gönül ferahlığı, iç açıklığı. |
| GÜŞAYİŞ-İ HEVÂ: | Havanın açıklığı. |
| GÜŞADE-EBRU: | f. Güler yüzlü. Mütebessim. Şen. |
| GÜŞADE-HATIR: | f. Gönlü rahat. |
| İçerisinde 'GÜŞA' geçenler | |
| BAL-GÜŞÂ: | f. Kanat açan, uçan. |
| BAZ-GÜŞA: | f. İnsandaki ayırdetme kuvveti. |
| BAL-GÜŞÂ: | f. Kanat açan, uçan. |
| DEHANGÜŞA: | f. Söyliyen, açılmış ağız, konuşan ağız. |
| DEST-GÜŞA: | f. Avuç açan el açan. |
| DİL-GÜŞA: | f. İç açan, gönül açan, kalbe ferah veren. * Türk musikisinde bir mürekkeb makam. |
| DEST-GÜŞA: | f. Avuç açan el açan. |
| GUSPEND-GÜŞÂN: | f. Kurban bayramı. |
| GÜŞAD: | f. Açılış, açılma, açma. * Bir cins ok atma şekli. |
| GÜŞAD-I DİL: | Gönül açılması. Gönlün refaha kavuşması. |
| GÜŞADE: | f. Ferah, şen, Açılmış, açık. |
| GÜŞADE-DEST: | (C: Güşadedestân) f. Civanmert, cömert, eli açık. |
| GÜŞADE-DESTÂN: | (Güşadedest. C.) f. Cömertler, civanmertler, eli açıklar. |
| GÜŞADE-DİL: | f. Gönlü şen. |
| GÜŞADE-EBRU: | f. Güler yüzlü. Mütebessim. şen. |
| GÜŞADE-HATIR: | f. Gönlü rahat. |
| GÜŞADNAME: | f. Padişah fermanı. * Boşanma vesikası. |
| GÜŞAYENDE: | f. Açan, açıcı. |
| GÜŞAYİŞ: | f. Açıklık, açılış, açılma. |
| GÜŞAYİŞ-İ HÂTIR: | Gönül ferahlığı, iç açıklığı. |
| GÜŞAYİŞ-İ HEVÂ: | Havanın açıklığı. |
| GÜŞADE-EBRU: | f. Güler yüzlü. Mütebessim. Şen. |
| GÜŞADE-HATIR: | f. Gönlü rahat. |
| HATIR-GÜŞA: | f. Gönle ferahlık veren. İç açan. |
| KEMİNGÜŞA: | Pusu kuran. Tuzak kuran. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| LEBGÜŞA: | f. Dudağı açık. Söyleyen, konuşan. |
| NA-GÜŞADE: | f. Kapalı, açılmamış. |
| NEVGÜŞADE: | f. Yeni açılmış. |
| PER-GÜŞA: | f. Kanat açıcı, uçucu. * Keskin uçucu. |
| RUZEGÜŞA: | f. Oruç bozan, oruç açan, iftar eden. |
| RUZEGÜŞA: | f. Oruç bozan, oruç açan, iftar eden. |
| UKDEGÜŞA: | f. Müşkilleri yenen. |
| UKDEGÜŞA: | f. Müşkilleri yenen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÜŞAD : | f. Açılış, açılma, açma. * Bir cins ok atma şekli. |
| GÜL-FÂM : | Gül renkli. |