Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÜŞADE-EBRU: | f. Güler yüzlü. Mütebessim. şen. |
| GÜŞADE-EBRU: | f. Güler yüzlü. Mütebessim. Şen. |
| İçerisinde 'GÜŞADE-EBRU' geçenler | |
| İçerisinde 'GÜŞADE-EBRU' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÜŞADE-DEST : | (C: Güşadedestân) f. Civanmert, cömert, eli açık. |
| GÜŞADE : | f. Ferah, şen, Açılmış, açık. |
| GÜŞAD : | f. Açılış, açılma, açma. * Bir cins ok atma şekli. |
| GÜŞA : | f. Açıcı, açan mânâsına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Dil-güşa $ : Gönüle ferahlık veren. Gönül açan. |
| GÜL-FÂM : | Gül renkli. |