Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÜŞAYİŞ: | f. Açıklık, açılış, açılma. |
| GÜŞAYİŞ-İ HÂTIR: | Gönül ferahlığı, iç açıklığı. |
| GÜŞAYİŞ-İ HEVÂ: | Havanın açıklığı. |
| İçerisinde 'GÜŞAYİŞ' geçenler | |
| GÜŞAYİŞ-İ HÂTIR: | Gönül ferahlığı, iç açıklığı. |
| GÜŞAYİŞ-İ HEVÂ: | Havanın açıklığı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÜŞAYİŞ-İ HÂTIR : | Gönül ferahlığı, iç açıklığı. |
| GÜŞAYENDE : | f. Açan, açıcı. |
| GÜŞA : | f. Açıcı, açan mânâsına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Dil-güşa $ : Gönüle ferahlık veren. Gönül açan. |
| GÜL-FÂM : | Gül renkli. |