Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| GÜNAHKÂR: | f. Günah işleyen, günahlı. |
| GÜNAHKÂRÎ: | f. Günahkârlık. |
| İçerisinde 'GÜNAHKÂR' geçenler | |
| GÜNAHKÂRÎ: | f. Günahkârlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| GÜNAHKÂRÎ : | f. Günahkârlık. |
| GÜNAH : | f. Cezayı gerektiren amel. Dine aykırı iş. Allah'ın emirlerine uymayan hareket. (Bak: Kebâir-Cünha)(Evet günah kalbe işleyip siyahlandıra siyahlandıra tâ nur-u imanı çıkarıncaya kadar katılaştırıyor. Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol var. O günah istiğfar ile çabuk imha edilmezse kurt değil belki küçük bir manevi yılan olarak kalbi ısırıyor. Meselâ: Utandıracak bir günahı gizli işliyen bir adam, başkasının ıttılaından çok hicab ettiği zaman melâike ve ruhaniyatın vücudu ona çok ağır geliyor. Küçük bir emare ile onları inkâr etmek arzu ediyor. L.) |
| GÜNA GÛN : | f. Türlü. Çeşitli nevilerde olan. Çeşit çeşit. Renk renk. |
| GÜL-FÂM : | Gül renkli. |